Το θέατρο πληρώνει ακριβά το τίμημα της κρίσης


"Το θέατρο πληρώνει ακριβά το τίμημα της κρίσης, τονίζουν σημαντικοί εκπρόσωποι του χώρου"
Αυτή η ατάκα μου έχει ζαλίσει το μυαλό τώρα τελευταία. ΄Ολοι γκρινιάζουν, παραπονιούνται, "η κρίση φταίει"

ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ ! επιτέλους ας βάλουμε τα πράγματα μια φορά στη θέση τους κι ας τα πούμε με το όνομά τους.
Καμμία κρίση δεν φταίει. Το θέατρο μια ζωή δεν πλήρωνε. Από το θέατρο ποτέ δεν ζούσες ευπρεπώς. Είναι τυχαίο κύριοι που όλοι οι ηθοποιοί κάνουν άλλες δουλειές? ποιοί ζουν από το θέατρο και μόνο? Η ατάκα που επικρατεί χρόνια τώρα είναι "τι δουλειά κάνεις?"......"ηθοποιός"......."αααα!!!! σε ποια καφετέρια δουλεύεις?"........έτσι είναι κύριοι! άλλοι σε καφετέριες, άλλοι σε γραφεία γραμματείς, άλλοι καθαρίστριες, άλλοι κούριερ, άλλοι πιτσαδόροι, άλλοι οικοδομή, άλλοι σε σουβλατζίδικο, άλλοι σερβιτόροι σε ταβέρνες, άλλοι τηλεφωνητές, άλλοι κλόουν, άλλοι στον δήμο καθαριότητας με συμβάσεις 2μηνες και 8μηνες......κάθε άλλο παρά ηθοποιοί!!!!! κι όλα αυτά τα επαγγέλματα που κάνουν να επιβιώσουν είναι περιστασιακά....είναι για λίγο καιρό.....μετά πάλι στην ανεργία.....άνεργος ηθοποιός.....άνεργος γενικά για κάθε κατηγορία.......και τώρα μιλάτε για την κρίση? ποιά κρίση? το επάγγελμα αυτό έχει κρίση εδώ και 40 χρόνια!!!!!! Η δήθεν κρίση της ελλάδας σας πείραξε?

΄Ολα τα χρόνια στα θέατρα παίζουν ομάδες που η μόνη τους οικονομική απολαβή είναι τα ποσοστά επί των εισιτηρίων. Δηλαδή μιλάμε για μικροποσά που φτάνουν για τα τσιγάρα του μήνα.

 Κι αν υπάρχουν κάποιοι ακόμα που παίρνουν μισθό, αυτοί είναι ελάχιστοι ανάμεσα στους 10.000 ενεργούς δηλωμένους ηθοποιούς. Κι αυτό γιατί υπάρχουν ακόμη οι επιχειρηματίες οι οποίοι σέβονται τον ηθοποιό κι αυτό που εκπροσωπούν οι ίδιοι.


Κι επιτέλους ας σκεφτούμε και οι ηθοποιοί πως το ζητούμενο δεν είναι απλά να βρίσκεσαι πάνω σε μία σκηνή, να παίζεις για να υπάρχεις......έχεις δώσει την ψυχή σου "ηθοποιέ" και ανέχεσαι να σε αμοίβουν με το τίποτα. Ανέχεσαι να αμοίβεσαι μ΄ένα "μπράβο είσαι πολύ καλός ηθοποιός". Ανέχεσαι να αμοίβεσαι με ένα δελτίο τύπου με το όνομά σου σε ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα. Ανέχεσαι να σε αμοίβουν με την υπόσχεση ότι θα σε πάρουν και του χρόνου με καλύτερες προυποθέσεις. Και του χρόνου δεν έρχεται ποτέ. ΄Η αν έρθει πάλι στα ίδια θα είσαι. Γιατί απλά ήταν μόνο υπόσχεση.

Γιατί? για να λέμε ότι είμαστε ηθοποιοί? για την τέχνη? οκ.....ας κάνω θέατρο δωρεάν για την τέχνη. Αλλά και πάλι αναρωτιέμαι. Ποιά τέχνη? πού βρίσκεται η τέχνη στην Ελλάδα? Για ποιά τέχνη να καταθέσω την ψυχή μου σε πολύωρες πρόβες , και σε μελέτη στο σπίτι. Κι όλα αυτά γιατί?

Αυτά είχα να πω εξοργισμένη και γι΄αυτό το λόγο είμαι εκτός θεάτρου φέτος. και θα συνεχίσω να είμαι εκτός όσο θα υπάρχει αυτή η κατάσταση. Προτιμώ να κάνω άλλη δουλειά για να ζήσω ευπρεπώς και όχι ζητιανιά. ΄Οχι για να λέω ότι είμαι ηθοποιός.

Καλλιτέχνης ήμουν, είμαι και θα είμαι......αλλά .........αν είναι έτσι....προτιμώ να ανεβάσω παράσταση στο σπίτι μου, να φωνάξω και 10 φίλους και άλλους 10 γνωστούς, να παίξω τον ρόλο της ζωής μου και να με χειροκροτάνε.....αφού τελικά αποδεικνύεται ότι αυτή είναι η κάψα μας!!!

Ηθοποιός σημαίνει ποιώ ήθος......αξιοπρέπεια. Κάτι όμως που ανεχόμαστε οι ίδιοι να χάνουμε. Εγώ δεν το ανέχομαι όμως!
 
(σκέφτομαι......μήπως να ξεκινήσω από τώρα την προεκλογική μου εκστρατεία??..........χιούμορ κάνω....!!!!!!  :):):):))

Απλά κάποτε ας μάθουμε να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας για να δείξουμε προς τα έξω μόνο τη γκλαμουριά. Και τα καλάμια ας τα αφήσουμε σπίτι μας ...καλό θα είναι !

Και θα κλείσω αυτό το άρθρο με τα λόγια ενός αγαπημένου μου ηθοποιού του Βασίλη Τζιβιλίκα από μία πρόσφατη  συνέντευξή του : " - Στην Ελλάδα έχουμε 500 παραστάσεις το χρόνο. Δηλαδή 1,2 πρεμιέρα την ημέρα! Καταλαβαίνετε ότι είναι αστείο να μιλάμε για κρίση. Ασφαλώς ο τζίρος θα επηρεαστεί από την οικονομική κρίση, αλλά ο τζίρος δεν καθόρισε ποτέ τις τύχες του θεάτρου στο σύνολο του. Τα θέατρα ανοίγουν γιατί οι ηθοποιοί θέλουν «να φανούν».  Όσο για τα χρήματα, θα τα βρουν από αλλού: τηλεόραση, μεταγλωττίσεις, διαφημίσεις, επιχορηγήσεις, ο μπαμπάς... Άλλα είναι τα προβλήματα του ελληνικού θεάτρου, και όχι η οικονομική κρίση. "

Ζητώ συγνώμη από τους συναδέλφους αν φάνηκα λίγο σκληρή. Αλλά ας σκεφτούμε όλοι επιτέλους λίγο σοβαρά και ώριμα.

Και όχι μόνο οι ηθοποιοί!

Μοτέρ, ποντίκι, πάμε – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Της ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ

Εννέα το βράδυ: ο κόσμος παίρνει τη θέση του στην αίθουσα, τα φώτα σβήνουν και η ταινία αρχίζει. Αλλά δεν είναι απαραίτητο να γίνει έτσι: τα φώτα είναι αναμμένα κι είσαι παρέα με το PC σου και σπιτικό ποπ κορν. Αλλες εποχές, άλλα ήθη. Ολοένα και περισσότεροι στην Ελλάδα βλέπουν πλέον ταινίες, αλλά και σίριαλ, στο Ιντερνετ.

Οι πρωταγωνιστές της νεανικής σειράς «The Flatmates» που προβάλλεται από το web TV του ΑΝΤ1. Από πέρυσι η σειρά είχε 800.000 επισκέπτες. * Στον χώρο του σινεμά ο Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης, σκηνοθέτης και παραγωγός ταινιών μικρού μήκους, είναι από τους πρωτοπόρους. Εκτός από την ιστοσελίδα shortfilm.gr, τη μοναδική βάση δεδομένων για την ελληνική μικρού μήκους ταινία, το 2003 δημιούργησε το bigbang.gr: ένα διαδικτυακό φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που προβάλλει δωρεάν 300 «μικρές», με τη σύμφωνη γνώμη των δημιουργών τους. Το τονίζουμε αυτό το τελευταίο, γιατί η πειρατεία στο Ιντερνετ δίνει και παίρνει… Η ταινία της εβδομάδας αλλάζει κάθε Πέμπτη, όμως ο χρήστης μπορεί να επιλέξει και μεταξύ δεκάδων άλλων.
Οι ταινίες προβάλλονται με φόντο μια πολυτελή αίθουσα κινηματογράφου (που βέβαια εξαφανίζεται όταν επιλέγεις full screen), χωρίς «κολλήματα» (με ADSL σύνδεση πάντα) και καλό ήχο, αλλά όχι δυνατό ήχο (εφοδιαστείτε με ακουστικά). Ο θεατής στη διάθεσή του έχει αναλυτικά στοιχεία για την ταινία, σχόλια επισκεπτών και extras.
Δύσκολα χωρίς διαφήμιση
Στην ίδια «οικογένεια» ανήκει και το σάιτ shortfromthepast.gr, που «προβάλλει» επιλεγμένες, παλιότερες μικρού μήκους των Κ. Φέρρη, Φρ. Λιάπα, Τ. Μαρκετάκη, Λ. Ξανθόπουλου, Λ. Παπαστάθη κ.ά. «Στο ελληνικό Ιντερνετ δεν υπήρχε άλλο τέτοιο εξειδικευμένο site», λέει ο Κ. Χατζημιχαηλίδης. «Βέβαια υπάρχουν διάφορες άλλες ιστοσελίδες που προβάλλουν ακόμα και μεγάλου μήκους ταινίες, χωρίς όμως επίσημες και νόμιμες διαδικασίες. Θα βρείτε μέχρι το «Αλίκη δικτάτωρ». Πόσο πιθανό είναι να έδωσε άδεια η Finos Film;».
Το εγχείρημα το ανέλαβε μόνος. «Δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμα διαφήμιση -είναι πολύ δύσκολο. Μια ανάσα μας έδινε μέχρι πρόπερσι μια μικρή στήριξη από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου». Το οποίο, παρεμπιπτόντως, θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητες που προσφέρει ο ωκεανός του Διαδικτύου σε μια ηλεκτρονική πλατφόρμα προβολής μεγάλου μήκους ταινιών. Ομως με τις παρούσες δυσκολίες το αντιμετωπίζει μάλλον ως πολυτέλεια. «Η Ρωσία το έκανε πρόσφατα: το εκεί Κέντρο Κινηματογράφου έβαλε όλες τις ρωσικές ταινίες στο Ιντερνετ για να πατάξει την πειρατεία. Αλλες τις προβάλλει δωρεάν και άλλες με αντίτιμο».
* Κάποιοι σκηνοθέτες μας, πάντως, δεν κάθισαν με σταυρωμένα χέρια. «Ανέβασαν» τις ταινίες τους οι ίδιοι: ο Βασίλης Ραΐσης βραβεύτηκε πέρυσι στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την πρώτη, ψηφιακά γυρισμένη, μεγάλου μήκους νεανική ταινία του «Το τελευταίο τραγούδι του Ελβις», όμως το φιλμ είχε ήδη κάνει την πρεμιέρα του στο Ιντερνετ (www.elvislastsong.com), όπου παίζεται δωρεάν εδώ κι έναν χρόνο.
«Αυτό το αντάρτικο σινεμά, όσο σκληραίνουν οι συνθήκες, σε λίγο ίσως είναι μονόδρομος» λέει ο σκηνοθέτης. «Και ξέρετε κάτι; Το κοινό σού χαρίζει τα μικροψεγάδια της εικόνας αν του δώσεις μια καλή ιστορία, δυνατές ερμηνείες και κάποιο ύφος. Ολ’ αυτά μπορούν να γίνουν με ελάχιστα χρήματα». Το απέδειξε η δική του ταινία, την οποία γύρισε ολομόναχος. «Μέχρι σήμερα την έχουν δει 6-7.000 άνθρωποι. Αν έβγαινε στα σινεμά, άντε να παιζόταν 1-2 εβδομάδες. Θα πήγαιναν οι φίλοι μου και οι φίλοι των φίλων μου. Και τα λιγοστά έσοδα από τα εισιτήρια θα πήγαιναν βασικά στους διανομείς και τους αιθουσάρχες».
Ωραία ολ’ αυτά, αλλά δεν υπάρχουν και μειονεκτήματα; «Ασφαλώς. Χάνει λίγο σε ποιότητα η εικόνα. Για να «τρέχει» εύκολα είσαι αναγκασμένος να κάνεις εκπτώσεις στην ανάλυση. Επιπλέον, αποκόβεσαι από κάποιον κόσμο που δεν έχει ευχέρεια με όλ’ αυτά. Και βέβαια, είναι πιο μοναχικό. Κάποιοι βλέπουν πέντε λεπτά και τέρμα. Είναι ένας ολόκληρος υπόγειος κόσμος που δεν έχει μελετηθεί ακόμα».
Ο ίδιος υποστηρίζει πως τα έργα τέχνης πρέπει να αφήνονται ελεύθερα πιο σύντομα απ’ ότι ισχύει σήμερα. «Δεν προτείνω το freedownload ως μόνιμη λύση ούτε θεωρώ πως πρέπει να καταργηθούν τα πνευματικά δικαιώματα. Ομως υπάρχει ένας υπερβολικός φόβος των δημιουργών για το Ιντερνετ. Θα πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα. Στις 100 ελληνικές ταινίες οι 99 θάβονται. Γιατί να μην μπορεί το ΕΚΚ να τις προβάλλει στο Ιντερνετ όταν ολοκληρώσουν των κύκλο τους;»
* Η Λουκία Ρικάκη είναι από τους πρώτους που ερεύνησαν τις προοπτικές του Διαδικτύου. Αυτή τη στιγμή μπορείτε να παρακολουθήσετε ταινίες και βίντεό της στο youTube (http://www.youtube.com/profile?user=lrikaki), και στο vimeo(http://www.vimeo.com/user2464874). Στο youTube ανεβάζει μέχρι και stand up («Νύχτες κωμωδίας»).
«Εμένα μόνο καλό μού έχει κάνει όλο αυτό. Δημιουργούνται απίστευτες δυναμικές -και είναι λάθος να το αναχαιτίσεις. Το youTube έχει κάποιες δικλίδες ασφαλείας ως προς την πειρατεία, όμως πρακτικά οποιοσδήποτε μπορεί να ανεβάσει οτιδήποτε, αρκεί να είναι κομμένο κομματάκια (το youTube δεν επιτρέπει βίντεο άνω των 10 λεπτών). Ομως εγώ προτιμώ να κυκλοφορεί το έργο μου. Εστω και δωρεάν».
* Μια οργανωμένη προσπάθεια, που προϊδεάζει για το τι μέλλει γενέσθαι (video on demand), είναι το www.greece.onlinefilm.org που έχει την υποστήριξη του ευρωπαϊκού προγράμματος MEDIA. Λειτουργεί τρία χρόνια στην Ελλάδα (πρόκειται για την ελληνική σελίδα του ευρωπαϊκού δικτύου onlinefilm) και ουσιαστικά διανέμει ντοκιμαντέρ μέσω του Ιντερνετ. Ο χρήστης μπορεί να επιλέξει μεταξύ δεκάδων σημαντικών ταινιών (από το «Sugartown-Οι γαμπροί» μέχρι το «Ημερολόγια καταστρώματος-Γιώργος Σεφέρης»), και έναντι κάποιου αντίτιμου (2-15 ευρώ) να κατεβάζει την ταινία στο σκληρό του δίσκο.
* Αξιόλογη δουλειά έχει κάνει και ο Στέλιος Κούλογλου στο διαδικτυακό περιοδικό του Tvxs (http://tvxs.gr). Στην ενότητα webtv, εκτός από βίντεο της επικαιρότητας, προβάλλονται 296 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους και 80 ντοκιμαντέρ. «Εχω φτιάξει μια ομάδα που βρίσκει και υποτιτλίζει ταινίες. Είμαστε προσεκτικοί με τα δικαιώματα», λέει ο ίδιος.
* Τον περασμένο Μάρτιο, το ημίωρο ψυχολογικό θρίλερ «Ψευδαίσθηση – Illusion» διαφημίστηκε ως «η πρώτη ελληνική ταινία που προβάλλεται αποκλειστικά στο Διαδίκτυο» (http://www.youtube.com/thechannelmovie). Η πρωταγωνίστριά του, η Ιωάννα Μπαλτσάκη, επαγγελματίας ηθοποιός του θεάτρου, μας είπε πως πρόκειται για μια παρεΐστικη δουλειά που στόχευε εξαρχής αποκλειστικά και μόνο στο Ιντερνετ. Μεταφυσική ιστορία με απρόσμενο τέλος, έγινε χωρίς λεφτά, με τον σκηνοθέτη σε ρόλο συμπρωταγωνιστή. «Το κάναμε σαν δοκιμή. Και διαπιστώσαμε πόσο μεγάλη επιθυμία έχει ο κόσμος να βλέπει ταινίες στο Ιντερνετ».
* Στα σκαριά είναι πολλά ακόμα πρότζεκτ: Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να ιδρύσει Διαδικτυακό Κανάλι (WebTV) στη λογική του video on demand.
Ο νεαρός προγραμματιστής Δημήτρης Μωραΐτης ετοιμάζει πυρετωδώς μια νέα δίγλωσση υπηρεσία που θα λέγεται unweb.tv. Στόχος του είναι να φέρει σε επαφή παραγωγούς, θεατές και διαφημιστές, ώστε να προωθήσει «ποιοτικές παραγωγές που σήμερα δεν είναι διαθέσιμες στο ευρύ κοινό και δεν δίνουν έσοδα στους δημιουργούς». Τα έσοδα για τους κινηματογραφιστές θα προέρχονται από τη διαφήμιση. Αν όμως το επιθυμεί ο παραγωγός, οι θεατές θα μπορούν με χαμηλό αντίτιμο να κατεβάζουν το βίντεο σε high definition.
Σε δεύτερη φάση θα προβάλλονται και παραγωγές που βρίσκονται σε στάδιο προετοιμασίας και οι παραγωγοί θα μπορούν να ζητούν τη συνεισφορά του κοινού για την ολοκλήρωση της παραγωγής.

Και web σίριαλ

Διαδικτυακό σίριαλ με 800.000 «χτυπήματα»; Και αξιοζήλευτους (ειδικά σε περίοδο κρίσης) χορηγούς; Και όμως, συνέβη στην Ελλάδα. Πρόκειται για τη νεανική σειρά «The Flatmates» (www.theflatmates.gr) που δημιουργήθηκε για διανομή αποκλειστικά στα digital media. Μόλις ξεκίνησε ο δεύτερος κύκλος της σειράς στην υπηρεσία WebTV plus του ΑΝΤ1. Κάθε Τρίτη και Πέμπτη θα βγαίνουν καινούρια επεισόδια, και όλα τα επεισόδια θα είναι διαθέσιμα on demand από το www.antenna.gr/theflatmates. Η σειρά, που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Κεχαγιάς, βασίζεται στο επιτυχημένο πορτογαλικό μοντέλο «Τ2Para3», που παρακολούθησαν περισσότερα από 5 εκατομμύρια άτομα.
Πολλά έχουν αλλάξει από την πρώτη ελληνική διαδικτυακή σειρά, το «IQ73», που ξεκίνησε να προβάλλεται στο youTube το 2007 (ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2009). Ανήκε στο είδος της επιστημονικής φαντασίας και είχε γίνει με κέφι αλλά με σχεδόν ανύπαρκτο μπάτζετ από τον Στέφανο Κοσμίδη, που πρωταγωνιστούσε κιόλας.

Τώρα τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πιο επαγγελματικά. Στην αναβαθμισμένη φέτος υπηρεσία του web TV, ο ΑΝΤ1 περιλαμβάνει άλλο ένα νεανικό διαδικτυακό σίριαλ. Ετσι, πλάι σε επεισόδια από το «Κισμέτ» μπορεί κανείς να δει το «See you around» με πρωταγωνίστρια την Χριστίνα Παπά, σε σενάριο της Ντέλας Φώσκολου (κόρης του Νίκου Φώσκολου), με σκηνοθέτη τον Λίνο Χριστοδούλου («Καλημέρα ζωή»). Είναι η πρώτη φορά που ιδιωτικό κανάλι επενδύει σε σειρά στο Διαδίκτυο.

Εν τω μεταξύ, ετοιμάζονται κι άλλα: σε τρεις μήνες, στη διεύθυνση www.thesecretofhill.gr θα κάνει πρεμιέρα «Το μυστικό του λόφου» σε σκηνοθεσία και σενάριο του 28χρονου Αγγελου Διαμαντουλάκη (που πριν από μερικά χρόνια δημιούργησε τη διαδικτυακή τηλεόραση Tvonline). Είναι η πρώτη σειρά περιπέτειας-τρόμου στην Ελλάδα και ήδη μετρά 3.000 θαυμαστές στο Ιντερνετ. Η υπόθεση; Υστερα από ένα τροχαίο, έξι άγνωστοι ξυπνούν σε έναν λόφο όπου ο χρόνος παραμένει στατικός και βιώνουν ανεξήγητα φαινόμενα. Εδώ δεν πρόκειται για πεντάλεπτα αλλά για τριάντα λεπτά επεισόδια υψηλών προδιαγραφών. «Στόχος μας είναι να παίζουμε ένα επεισόδιο τη βδομάδα για 2-3 χρόνια. Δωρεάν φυσικά», λέει ο Α. Διαμαντουλάκης. «Ελπίζουμε ότι θα τσιγκλίσουμε επιτέλους τους διαφημιστές. Σκεφτείτε πως μέχρι πρόσφατα αναρωτιόντουσαν: «Μα ποιος θα μπει στο Διαδίκτυο να δει βίντεο;»».
Αλλά και ο γνωστός στους κινηματογραφόφιλους Μάκης Παπαδημητράτος («Τσίου») σχεδιάζει τη δική του εκδοχή web serial: το «Sex Shop TV». Παρέα μάλιστα με γνωστούς ηθοποιούς (Μυρτώ Αλικάκη, Τζένη Θεωνά, Τάκης Σπυριδάκης, Ελευθερία Γεροφωκά).
Οπως μας εξήγησε, το sex shop tv είναι μια ταινία σε συνέχειες που γράφτηκε για να προβληθεί στο Διαδίκτυο. Η διάρκειά του θα είναι δέκα επεισόδια των 45 λεπτών, όμως μικρο-επεισόδια των οκτώ λεπτών θα φορτώνονται δύο φορές την εβδομάδα στο σάιτ (www.sexshoptv.gr). «Ηδη παίζεται ένα 12λεπτο εισαγωγικό βίντεο. Θέλουμε να δούμε και να αξιολογήσουμε τις αντιδράσεις του κοινού. Προσπαθούμε για μια σειρά υψηλού επιπέδου. Υψηλότερου, σίγουρα, από την τηλεόραση, όπου ένας τύπος μαγειρεύει τη στιγμή που πέντε άλλοι τσακώνονται…». *


Η εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία – 07/11/2010 σε e-paper  (το ρεπορτάζ στη σελίδα 96-97)