Συνέντευξη στο e-magazino.gr

ΙΩΑΝΝΑ ΜΠΑΛΤΣΑΚΗ :
«Αρνούμαι να μεγαλώσω εάν ο κόσμος δεν γίνει καλύτερος!»

Επιμελείται ο Πέτρος Γιαννόπουλος

Το ραντεβού μας ήταν στις 4 το απόγευμα στην πλατεία στο Κολωνάκι. Δεν άργησε καθόλου. Μ΄ένα γλυκό, αφοπλιστικό χαμόγελο με χαιρέτησε και αμέσως ένοιωσα πολύ άνετα μαζί της, αν και ήταν η πρώτη φορά που τη συναντούσα από κοντά. Είχα σκοπό να της κάνω ερωτήσεις που αφορούσαν τη δουλειά της, όμως τώρα προτίμησα να της πάρω μια συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης.


Στη μέση του καλοκαιριού κι εσύ Αθήνα?… Διακοπές?
Διακοπές?…την έχω ξεχάσει αυτή τη λέξη…. έχω 9 χρόνια να κάνω διακοπές..

9 χρόνια εξασκείς και το επάγγελμα του ηθοποιού.
Ναι….πριν 9 χρόνια ξεκίνησα….πώς περνάνε έτσι γρήγορα ε?….

Είναι όπως το φανταζόσουν, όπως το περίμενες?
Χμ..(χαμογελώντας)….όταν ξεκινάς, κάνεις όνειρα, είσαι γεμάτος ελπίδες, ανυπόμονος και πιστεύεις πως εύκολα μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο….στην πορεία συνειδητοποιείς πως τίποτα δεν είναι εύκολο…πως κάθε μικρό κομμάτι που χτίζεις γύρω απ΄αυτό που λέγεται όνειρο, το χτίζεις με δυσκολία, με πολλή υπομονή, και με μεγάλη προσοχή. Χρειάζεται τεράστια δύναμη και πολλή αγάπη για να προχωρήσεις ό,τι έχεις ξεκινήσει.

Μετάνιωσες ποτέ γι΄αυτή σου την επιλογή?
Κατηγορηματικά όχι!…μπορώ να σου πω πως ήταν ένα από τα ελάχιστα σωστά πράγματα που έκανα στη ζωή μου!

Σου στοίχισε αυτή η επιλογή στη ζωή σου?
΄Ολες οι επιλογές μας στοιχίζουν πολύ ακριβά, ειδικά όταν οι επιλογές μας αυτές επηρεάζουν κατά κάποιο τρόπο και τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας.

Που αυτό σημαίνει?
Αυτό σημαίνει πως….θα πρέπει να περάσουμε στην επόμενη ερώτηση….(γελάει)….

Είσαι επί το πλείστον θεατρική ηθοποιός…στην τηλεόραση σ’ έχουμε δει λίγες φορές, «Απαγορευμένη αγάπη», «Νταντά»…
Ναι, κάνω θέατρο όλα αυτά τα χρόνια συνεχώς…Τηλεόραση πολύ λίγο….όχι ότι δεν την αγαπώ ή δεν μ΄αρέσει…απλά έτυχε…ξέρεις για να κάνεις κάτι, θα πρέπει να έρθει στην ώρα του…να υπάρχει δηλαδή το σωστό timing…οι σωστές προυποθέσεις…για να γίνει και σωστή δουλειά…όλα αυτά είναι ένα πακέτο.

Δεν είσαι από τους ηθοποιούς που θεωρούνται ότι μπορούν να ερμηνεύσουν συγκεκριμένους ρόλους και να παίξουν συγκεκριμένο είδος θεάτρου…αντίθετα….
Σ΄αυτό το θέμα είμαι πολύ τυχερή και συγχρόνως πολύ χαρούμενη. ΄Εχω την τύχη μέχρι στιγμής να μου εμπιστεύονται ρόλους διαφορετικούς και σε χαρακτήρα και σε ηλικία, έχω παίξει κωμωδία, δράμα, κομεντί, μιούζικαλ και εύχομαι να συνεχίσουν να μου εμπιστεύονται κάθε φορά διαφορετικά πράγματα.

«Λεωφορείο ο πόθος» του Τέννεσι Ουίλλιαμς, «Το φως του γκαζιού» του Πάτρικ Χάμιλτον, «Φον Δημητράκης» του Δημήτρη Ψαθά, και τώρα «Χερουβείμ» του Γρηγόρη Ξενόπουλου….
Ναι….φέτος το καλοκαίρι «Χερουβείμ» με τη Σύγχρονη Σκηνή Μ.Κ.Ε. σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και σε άλλες πόλεις . Ξεκινάμε τις παραστάσεις 17 Ιουλίου. Η σκηνοθεσία είναι του Βαγγέλη Τραιφόρου, και οι συνάδελφοι ο Γιώργος Παληός, η Λίνα Μπαμπατσιά, η Αντιγόνη Κανάκη, η Κατερίνα Γαβαλά, ο Δημήτρης Δρακόπουλος, ο Γιάννης Τριβέλας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου.

Ο ρόλος σου?
Ο ρόλος της Ρόζας, η οποία βρίσκεται σε ηλικία γάμου, οι γονείς μου προξενεύουν έναν νέο (Δημήτρης Δρακόπουλος) ο οποίος έχει όλες τις προυποθέσεις για να είναι ο τέλειος γαμπρός. Τον νέο αυτόν τον ερωτεύομαι όμως έρχομαι αντιμέτωπη με την αδελφή μου Θάλεια (Κατερίνα Γαβαλά) η οποία τον διεκδικεί. Ποια θα κερδίσει τελικά?…χμ…(γελάει)… Πρόκειται για μια κωμωδία εποχής, που όμως όλα όσα διαδραματίζονται στο έργο, συμβαίνουν και στις μέρες μας.

Εχεις διεκδικήσει ποτέ άντρα?
Να διεκδικήσω άντρα? Δηλαδή πώς?

Να κάνεις…. διάφορα….για να τον κερδίσεις
Το μόνο πράγμα που μπορώ να κάνω είναι να είμαι ο εαυτός μου. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω δηλαδή? Είμαι εδώ, είμαι αυτή που είμαι, αυτός που με θέλει με βλέπει, αυτόν που θέλω τον βλέπω, δεν νομίζω να χρειάζεται να σκαρφιστώ διάφορα για να τον κερδίσω…εάν δεν με βλέπει δεν νομίζω ότι αξίζει και τον κόπο να κάνω οτιδήποτε για να τον «διεκδικήσω».

Είσαι όμορφη γυναίκα και με προσωπικότητα. Στο αντρικό φύλο δεν περνάς απαρατήρητη. Τι τύπος άντρα σου αρέσει?
Τώρα τι περιμένεις να σου πω? Ο έξυπνος, ο ευγενικός, ο όμορφος, αυτός που διαθέτει χιούμορ? Όχι…δεν θα σου πω τίποτα απ΄όλα αυτά…μ΄αρέσει αυτός που θα με κάνει να πω πως ξεχωρίζει από τους άλλους.

Και πώς θα το πετύχει αυτό?
΄Ελα ντε!!!!

Θα παρατούσες το θέατρο για έναν μεγάλο έρωτα?
Για έναν μεγάλο έρωτα όχι δεν θα το παρατούσα…για έναν αληθινό έρωτα όμως….εκεί αλλάζει το πράγμα…

Με το χρήμα? Ποια η σχέση σου?
Χμ…έχω μάθει να ζω και μ΄αυτό και χωρίς αυτό…Και στις δύο περιπτώσεις απολαμβάνω με το ίδιο πάθος το ηλιοβασίλεμα, και στις δύο περιπτώσεις θα πάρω το καφεδάκι μου στο πλαστικό ποτηράκι και θα πάω βράδυ στη θάλασσα να ακούσω το κύμα να σκάει στην ακρογιαλιά….

Οικογένεια?
Μ΄αρέσει η οικογένεια. Όμως όπως πρέπει να είναι η οικογένεια, όχι απλά για να υπάρχει. Δεν μ΄αρέσει η βιτρίνα. Μ΄αρέσει το περιεχόμενο.

Φιλία? Εχεις φίλους από το χώρο που κινείσαι?
Η λέξη φιλία είναι μεγάλη λέξη. ΄Εχω φιλίες που άντεξαν στο χρόνο και στις δοκιμασίες. Και έχω δίπλα μου ανθρώπους που βρίσκονται σε καλό δρόμο, σε λίγα χρόνια θα μπορώ να σου πω αν θα έχω τη δυνατότητα να τους ονομάζω φίλους!

Είσαι σκληρή με τους ανθρώπους?
Σκληρή?…Αν εννοείς αν συγχωρώ ή όχι…να σου πω…εάν κάποιος με πληγώσει ή μου κάνει κακό μπορεί να θυμώσω…αλλά μένω μόνο στον θυμό, δεν ανταποδίδω και μετά από λίγο καιρό…ξεχνάω και τον συγχωρώ…όμως δεν είμαι όπως ήμουν πριν…δεν θα μπορούσα να τον δω όπως τον έβλεπα πριν…έχει παγώσει μέσα μου ότι αισθανόμουν γι΄αυτόν….

Απομακρύνεις ανθρώπους από δίπλα σου?
Ναι, αυτό το κάνω…όταν με κάποιον δεν έχω να πω τίποτα άλλο πια…όταν δεν εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος….όταν πιστεύουμε διαφορετικά πράγματα, ε, ναι δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είμαστε και κολλητοί….μακριά και αγαπημένοι….

Σ΄αρέσει να διασκεδάζεις? Βγαίνεις έξω?
Κατ΄αρχήν διασκέδαση δεν είναι μόνο όταν βγαίνεις έξω…μπορείς να διασκεδάσεις και στο σπίτι σου…μ΄αρέσει να περνάω καλά…και περνάω καλά όταν βρίσκομαι με ανθρώπους που ξέρω ότι μ΄αγαπάνε και ξέρουν ότι τους αγαπώ.

Τι ακολουθείς περισσότερο, την καρδιά ή το μυαλό?
Ωχ…. να και η ερώτηση που φοβόμουνα!… ξέρεις κάτι?…όταν η καρδιά είναι ανήσυχη, τότε δεν ησυχάζει και το μυαλό….

Ρισκάρεις στη ζωή σου?
Ναι, το έχω κάνει πολλές φορές…μη με ρωτήσεις όμως τι κέρδισα!!

Τι πιστεύεις πως λείπει στην εποχή που ζούμε?
Η ανθρωπιά..αυτό λείπει….έχουμε γίνει όλοι μας εγωιστές. Υπερκτιμάμε τον εαυτό μας και υποτιμάμε τους άλλους γύρω μας. Μα είναι αστείο τελικά.

Αν μπορούσες να κάνεις μιαν ευχή και να αλλάξει ο κόσμος τι θα έκανες?
Με μιαν ευχή δεν αλλάζει ο κόσμος. Ο καθένας μας ας κάνεις την ευχή από μέσα του για τον εαυτό του. Ας προσπαθήσει να αλλάξει τον δικό του μικρό κόσμο και μετά όλα τα άλλα θα έρθουν. Είναι πολύ εύκολο να λέμε «εύχομαι ……» και να ησυχάζουμε στην ιδέα ότι είμαστε καλοί άνθρωποι και ευχόμαστε πάντα το καλύτερο, αλλά τι κάνουμε γι΄αυτό?…και το καλύτερο έρχεται πρώτα από μας…ας αλλάξουμε εμείς τον εαυτό μας και μετά ας αλλάξουν και οι άλλοι….

Με την πολιτική τι σχέση έχεις?
Τη σχέση που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Μ΄ενδιαφέρει τι γίνεται στον τόπο μου, και γενικά στον κόσμο όλο, όμως δεν ασχολούμαι πιο βαθιά…

Οι πληροφορίες μου όμως άλλα λένε….
(έκπληκτη)….τι λένε δηλαδή?

Σου έγινε πρόταση να βάλεις υποψηφιότητα για Δημοτική Σύμβουλος στην περιοχή που μένεις….
Αν αυτό σου είπαν οι πληροφορίες σου, θα σου είπαν και την απάντησή μου…έτσι δεν είναι?

Αρνήθηκες….
Να κάνω κάτι , έτσι για να το κάνω? Γιατί? (χαριτολογώντας) ΄Αλλωστε είμαι πολύ μικρή ακόμα…..

Δηλαδή όταν μεγαλώσεις?
Χμ….αρνούμαι να μεγαλώσω εάν ο κόσμος δεν γίνει καλύτερος! (γελάει)…..

Αφοσιωμένη ολοκληρωτικά στην Τέχνη?
Αφοσιωμένη σε ό,τι αγαπώ!

Σ΄έχει πληγώσει αυτό το επάγγελμα?
Να πω όχι? Θα είναι μεγάλο ψέμα…όμως οι χαρές που σου δίνει είναι τόσο δυνατές που ξεχνάς όλα τα υπόλοιπα….

΄Εφτασες ποτέ στο σημείο να πεις «δεν αντέχω άλλο μέχρι εδώ?»
Ναι έχω φτάσει….όμως λίγη ώρα μετά είδα ότι έχω κι άλλες αντοχές…κι άλλες…κι άλλες….

Αγάπη όμως δεν έχεις μόνο με την Τέχνη, αλλά και με την Τεχνολογία…
Η σχέση μου με την τεχνολογία ξεκίνησε σαν φλέρτ πριν ένα χρόνο…πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε έρωτα…τώρα μπορώ να πω ότι έχουμε μια δυνατή και όμορφη σχέση…

Που θα κρατήσει πολύ καιρό…
Το εύχομαι…το ελπίζω…το προσπαθώ…

Πες μου κάτι τελευταίο….τι είναι αυτό που μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένη?
Η ζωή!….και κάθε τι που γεννάει τη ζωή!

Την παρατήρησα για λίγα δευτερόλεπτα…μου χαμογέλασε, μου ζήτησε συγγνώμη γιατί έπρεπε να φύγει. Η ώρα είχε περάσει πολύ γρήγορα. Σκέφτηκα πως τίποτα δεν είναι τυχαίο σ΄αυτή τη ζωή. Δεν είναι τυχαίο πως μερικοί άνθρωποι έχουν αυτό το χάρισμα….το χάρισμα να σε κάνουν να νοιώθεις πως τους ξέρεις χρόνια κι ας τους γνώρισες μόλις τώρα. Το χάρισμα να ξεχνιέσαι μιλώντας μαζί τους, περνώντας η ώρα χωρίς να το καταλάβεις. Το χάρισμα να σου περνάνε την ενέργειά τους χωρίς καν να το προσπαθούν….

www.e-magazino.gr | 2006

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.